اساس توافق اپوزیسیون ایرانی

(گفتگو با عبدالستار دوشکی و احمد رأفت)
تنظیم : الف. عبدالله

دوشوکی و رأفت به همان اندازه که در مورد فراگیر بودن توافق و اتحاد اتفاق نظر دارند، روی این مسأله‌ نیز متفقند که‌ اما فراگیری نباید به قیمت کیفیت و محتوای ارزشهایی که‌ مبنای اتحاد قرار میگیرند حاصل شود. دوشوکی در این باره‌ می گوید :"ما برای اهداف و آرمانهایی مبارزه‌ می کنیم که‌ جمهوری اسلامی مانع سر راه‌ رسیدن به‌ آنهاست، نه‌ اینکه‌ سرنگونی جمهوری اسلامی تنها هدف ما باشد." رأفت نیز معتقد است که‌ مخالفت با جمهوری اسلامی به‌ خودی خود نمیتواند عامل و دلیل وحدت و همکاری باشد.

طی روزهای 4 و 5 فوریه‌ی 2012، بنیاد اولاف پالمه‌ در استکهلم میزبان همایشی بمنظور بحث و تبادل نظر در ارتباط با آینده‌ی دمکراسی در ایران با شرکت برگزیده‌ای از شخصیتهای سیاسی و روشنفکری اپوزیسیون ایرانی بود. پوشش رسانه‌ای زود هنگام این اجلاس بیشتر به‌ دلیل انتقاداتی بود که‌ توسط برخی از جریانات و شخصیتها در رابطه‌ با هدف و شیوه‌ی برگزاری این نشست عنوان شد. انتقاداتی که بار دیگر این سؤال را برجسته کرد که‌ توافق میان طرفهای اپوزیسیون ایرانی باید بر اساس چه‌ روش و محتوایی باشد. روزنامه‌ی "کوردستان" (ارگان کمیته‌ی مرکزی حزب دمکرات کردستان) به بهانه‌ی این نشست و جهت بررسی این مسائل، گفتگویی با دو شخصیت ایرانی انجام داده‌ است که‌ یکی از آنها در نشست استکهلم شرکت کرده و با نگرشی مثبت به‌ آن مینگرد و دیگری در این نشست شرکت نکرده‌ و انتقادات و ملاحظاتی در مورد‌ چنین اجلاسهایی دارد.در رابطه با نشست استکهلمد. عبدالستار دوشوکی مدیر مرکز مطالعات بلوچستان در لندن که‌ از شخصیتهای سیاسی معروف بلوچ در خارج از کشور است، برای اکثریت کسانی که‌ در نشست استکهلم شرکت داشتند احترام قائل است، شرکت در نشستهایی را که‌ به‌ منظور ایجاد تفاهم در میان نخبگان اپوزیسیون ایرانی برگزار میشود یک وظیفه‌ی ملی تلقی میکند‌ و امیدوار است که از منظر دوستی و دلسوزی به انتقاداتش نگاه شود. او از عدم شفافیت در سازماندهی و برگزاری این کنفرانس و فراگیر نبودن آن انتقاد کرده و میگوید: "نمیتوان گفت که‌ این کنفرانس در راستای گفتمان ملی بوده‌ است، بدلیل اینکه‌ گفتمان ملی باید شامل همه‌ و شفاف و باز باشد. ما اگر خواهان دمکراسی به‌ معنای کثرتگرایی و شفافیت و شمولیت هستیم، باید از همین الان منش دمکراتیک و کثرتگرای خودمان را روشن و مشخص نشان دهیم". آقای دوشوکی همچنین میگوید که روشن نبودن هدف کنفرانس و اینکه‌ چه‌ جهتی متولی و هزینه‌بردار اصلی این نشست بوده‌ است، سایه‌ی تردید را بر این اجلاس افکند، بطوریکه‌ برای نخستین بار شاهد برگزاری تظاهرات اعتراضی در مقابل چنین نشستی بودیم.

چرا مناظره مان چندان سودی نمی کند؟ -قسمت یک

چرا مناظره مان چندان سودی نمی کند؟ -قسمت یک

یاسر عزیز اولا خدا ازت نگذرد که امروز بعد از ظهر تازه از سفر برگشته بودم و تا به این لحظه درگیر مطب جدید و نظرات قبلی دوستان بودم که شما این دام را به پای ما تنیدید. موضوع بحث با دوستان دیگر را می گویم. فعلا سه نکته بگویم:

رازگو بلوچ

۱-تقسیم بندی شما برای تلخیص و همه فهم کردن مسئله اجتناب ناپذیر است اما به بهای از دست دادن بخش مهمی از حقیقت. حقیقت این است که بخشی از این دوستان از هر دو طیف برشمرده شما من جمله خود اینجانب عقیده ای صلب و شکل گرفته را برای خود تجویز نکرده و به تغییر و تکاپوی مستمر علاقمندتریم. طبیعی است که فکر تیزپرواز از کلیشه و حرف های تکراری عوام پسند گریخته و همه مفاهیم را تا آنجا بتواند یک به یک بصورتی نو برای خود بنا خواهد کرد. مشمول دانستن خود در این تعریف نه به لحاظ ادب تصحیح است و نه در دیپلماسی مرسوم. اما یک حقیقت است که من ایستایی در یک عقیده را البته هر چند مردود و مشمئز کننده ندانسته و لازمه و طبیعت یک جامعه انسانی می دانم اما آن را برای خود تجویز نکرده و طبع خود را با آن سازگار نمی دانم. متوجه هستید که این هرگز به معنای تلون و فقدان ثبات فکری نبوده و بلکه پویایی اش نام می گذارند. تاکید می کنم علاوه بر خود عزیزانی دیگر را در لیست های شما همینگونه می پندارم.